روانشناسی (خودشناسی)

فرمت فایل : word(قابل ویرایش)تعداد صفحات90   اگر بخواهم، همان گونه که هستم خود را بپذیرم، پس باید به این راضی باشم که دیگران را نیز، همانطور که هستند بپذیرم. ما همیشه می خواهیم که والدینمان را مثل خودمان بپذیریم و تاکنون نیز نتوانسته ایم آنها را همانگونه که هستند پذیرا باشیم. پذیرش، به خودمان و به دیگران این توانایی را می بخشد که خودمان باشیم. این خودخواهانه است که برای دیگران سنجیده شود. ما می توانیم فقط برای خودمان بسنجیم. و حتی از این پس، می خواهیم که آنها بیشتر شبیه راهنما باشند تا سنجش. هر چه بیشتر بتوانیم خود پذیری را تمرین کنیم، عادت هایی را که نمی توانند برای ما مفید باشند، راحت تر از بین می بریم. و برای ما ساده است که در فضایی عاشقانه پرورش یافته و تغییر کنیم. من، قدرتم را می طلبم و به آن سوی همة محدودیت ها می روم. اعتیاد من خود را می بخشم و آزاد می نمایم.اعتیاد، عادت عمیق داشتن به چیزهایی است که خارج از موجودیت من است. می توانم به انواع داروها، الکل، سکس و سیگار اعتیاد داشته باشم؛ به سرزنش کردن، ...